|
Кенен әні Бұл-бұл ұштың көзімнен қайран жастық, Асық ойнап жас күнде тайраңдастық. Сабау қамшы, шыбықты ат қып мініп, Желмен ұшып құспенен біз жарыстық, Қайран жастық-ай! Қайғы-уайым бар ма еді жас күнімде, Кешке дейін ойнаушы-ек тас түбінде. Елу менен алпысқа жеткеннен соң, Еріншектей кез болдық қаскүнемге. Қайран жастық-ай!
Бала тілді алмаса беттен алып, Келін тілді алмаса кердең қағып. Кемпірім де соларға қосылып-ап, Отырарсың амалсыз жалғыз қалып. Қайран жастық-ай! Жақсы көріп алғанды, бергің келмес, Бет алдына ерігіп жүргің келмес. Жасың жүзге жетсе де жаның тәтті, Қара жердің қойнына енгің келмес. Қайран жастық-ай!
|