Ақ дидарың көргенде тұра алмаймын,Сенсіз жерде еш дәурен құра алмаймын.Сен есіме түскенде, беу қарғашым,Кемесіндей дарияның бұраңдаймын.
Жылқым жатыр Ақкөлдің шаңдағында,Кімджер сері болмайды бойдағында.Қыз кеткен соң ауылдан қызық кетер,Келіп-кетіп жүргейсің ойнағыңа.