с. Төлеген Мұқаевтікі
ә. Жұматай Тезекбаевтікі

Табайын деп түнді іздеп күн келеді,
Күн соңынан ентігіп түн келеді.
Бірін-бірі осылай қуысумен,
Дөңгелейді уақыттың дөңгелегі.

Біз үшін де сан жылдар дөңгеледі,
Әр жыл алға өз жүгін өңгереді.
Шыр-көбелек осылай айналдырып,
Зыр жүгіртіп келесің сен де мені.

Кезім бе екен уақыттан сыр ұқпайтын,
Жүрегімде жүре ме тұнып қайғым.
Күн мен түндей өте ме тағдырымыз,
Бұл дүниеде ешқашан жолықпайтын.